Karol Więch (ur. 1986) – interdyscyplinarny artysta wizualny, doktor nauk o kulturze i religii (kulturoznawstwo), pisarz oraz badacz kultury. Żyje i tworzy w Bargłowie Dwornym, wsi mieszczącej się w województwie podlaskim. Przez 13 lat zawodowo związany z Uniwersytetem w Białymstoku, gdzie prowadził zajęcia i wykłady z kultury audiowizualnej, komunikacji medialnej i kulturowej, filozofii nowych mediów oraz konwersatoria dotyczące skandalu w kulturze popularnej. W swojej pracy badawczej podejmował problemy: sztucznej inteligencji [Odpowiedzialność wobec ludzkiej inteligencji w kontekście rozwoju i „uczłowieczania” AI, 2024], walki o władzę nad widzialnością [Audiovisual Tactics of Resistance of the Polish Anti-Communist Opposition in the 1980s as Illustrated by Tomasz Łabędź’s Kalendarz Wojny (War Calendar), 2023], języka nowych mediów [Na początku była kość, a kość chipem się stała. Język nowych mediów jako nowy „logos”, 2017] czy upcyclingu [„Upcycling”. Od współodczuwania do biznesu, 2015].
W twórczości Karola Więcha perspektywa osobistego doświadczenia zostaje scalona z analizą kultury współczesnej i prowadzonymi przez niego badaniami. Zakres tematyczny prac oscyluje wokół problemów władzy, rodziny, erotyzmu i śmierci, oddziaływania techniki i ideologii na sposoby myślenia/działania, poszukiwań autentyczności oraz bliskości w zmieniającym się świecie.
Dominującym środkiem wyrazu artystycznego jest dla Karola Więcha malarstwo akrylowe, jednak nie ogranicza się wyłącznie do obrazów, stara się eksperymentować z formą i materią, wykorzystując/przekształcając gotowe obiekty, tworząc instalacje i rzeźby, a także korzystając z grafiki cyfrowej. Więch pracuje z tekstami kultury o charterze popularnym i naukowym, archiwalnymi zdjęciami, a także z artefaktami przywołującymi wątki autobiograficzne. Jego leitmotivem jest autorska koncepcja symboliki ciepła, którą skrupulatnie stosuje w swoich pracach, intensyfikacja kolorystyczna, kontrasty, szukanie połączeń między figuracją a abstrakcją, uproszczenie i odrealnienie. Styl Karola Więcha można określić jako synteza ekspresjonizmu i sztuki konceptualnej, gdzie subiektywnej wizji rzeczywistości towarzyszy świadome odrzucenie realizmu. Dzikość i psychodela – logika i krytyka kulturowa. Są to prace, które niosą treść i znaczenie, stając się wizualnymi esejami prowokującymi odbiorców do interpretacji i refleksji.